آئینه
ی خـــدا
ای مـــــرد !
زن را بــــــه
پــــرستش گیر،
کــــــه او
دریـــــایست
از معــــــرفت خلقت
و
زیبا تــــــرین
شـــــاهکار
از آفــــــــریده های
آفــــریدگــــــــار
***
ای مـــــــرد !
زن را بــــــــه پرستش
گیر
کـــــــه زن
آیینه ی خـــــــداست
چـــــــونان؛
خــــــورشید
و آب
و زمین
. ***
ای مـــــرد
!
بجـــــــای لانه حرب
وکمـــــان ستیز
در مسجــــــد غفلت
که جــــــــایگاه
شقاوت
تـــــــاریخ است
بلور قــــــــامت زن
را
در مهرابــــه ی عشق به
سجـــــده گیر
کـــــــه زن
کــــــــلید گنج
رسیـــدن
به عــــرش یزدان است
کــــــــه زن
.خــــــدای زمین و
دلیل انسان است
***
ای مـــــــرد !
زن را بــــــه قبله
پذیر
بجــــــای مغرب شبزا
کــــــــه زن
طـــــــریقت عشق است
و مشرق
مقصود
***
ای مرد !
بعــــــــد از خدا
زن را بــــــه پرستش
گیر
کــــــــــه زن
لطیف
و
شریف
و نظیف
و جان آرا ست
کـــــــه زن
نیمــــه خــــــداست
