HOME     KABULZAMIN      PHOTO   GUESTBOOK     COTACT

اشعار ارسالی

عیــد قــربان

 

مي نهم گـــردن به عشقت يار قربان  کــن مرا

فـــارغ از رنج و عذاب و درد هجران کن مرا

 

چـــــون  دو زلف عنبرينت ای بـــهــــار آرزو

تا مگر آئي به آغــــوشم  پريشان کـــــن مـــرا

 

چشـــــم قرباني بـــه قربانـگاه حيران  مي شود

شـوخ چشمانم به حسن خويش حيران  کن مرا

 

دوســــتـان شادند از دلـــدار ومـن نا شادمــــان

روی خـــود بنما به بزم خويش مهمان کن مرا

 

طفلکان از بهــــرعيــــــدی شاد کام و خــرمند

دلبرا با بوسه خـود شاد و خنــــــدان کـــن مرا

 

تحـــفه عيدی برايــت نقــــد جان را ميد هـــــــم

ای بــــــه قربانــت  بدين تقدير فرمان کـن  مرا

 

اشک خـــونيـنم ( بريدا ) همچو باران می چکد

مـن کــــه بيمار توام ای يار درمان  کـــــن مرا