دیـوانگی

این مستی و افتـادگی از رنگ تــــــو بینم

این فـــکر پراکنــــده زنیرنــگ تـــو بینم

بیچاره دلــــــم را تو بصد پـــــاره نمودی

این خـــــون دلم حــــــاصل ترفند تو بینم

زائل شـــده ام عقل و خرد این تو همیدان

دیوانگـــی خـــویش ز آژنـگ تـــــو بینم

ازبهــــر خدا رحــم به افســـــردگی ام کن

این حـــــال پریشـــان زدل سنگ تو بینم

در چشـــــم چو آهوی تو دلدار جگر سوز

بر کشتن خـــــود نیت و آهنـــگ تو بینم

نرمش نبـــود یــــار به قـــــاموس نگاهت

ظلـم و ستـــم و جـــور به فرهنگ تو بینم

افروختــــه ای آتش ســــــوزان به دل من

بر روح و روانـــم اثـــــر چنگ تــو بینم

هـــــردم کــه ترا یاد کنم حاصل آن هیچ؟

بر فــــــرق ســـرم تیشه و آونگ تو بینم

آن مـرمـر زیبـــای وجــــود تو مرا کشت

این حــــــال خراب از غم نارنگ تو بینم

خواهم کــــه فراموش کنم عشق تو ای یار

لیکن به ســــرم نغمه ســــــارنگ تو بینم

عشق تو مــــرا جان به لب آورده و لیکن

در کنج لبت خنـــده بی رنـــــــگ تو بینم

بــــد بختی  رامش همه اکناف جهان رفت

خـــود رانده زدرگاه وبه سرسنگ تو بینم