|
HOME KABULZAMIN
PHOTO
GUESTBOOK
COTACT
اشعار ارسالی
زنـــدگـــانی بعد
از مرگ
یکـــی
پرسیـــد از سقــراط کــز مــردن چـــه خــواندستی
بگفت
ای بیخبـــر مـــرگ از چه نـــــامی زندگانـــــی
را
اگـــــر
این خـــاکــدان پست روزی بــــرپـــــــری بینــــی
کـــــه
گـــردونهــــا و گیتی هاست، ملک آن جهـــانـی را
چــــراغ
روشن جـــانرا مکـــن در حصن تــن پنهــــــــان
مپیــچ
انــــدرمیـــــــان خـــرقت، این یـــــاقــوت
کانـی را
مخسب آســــوده
ای بــــرنا، کـــه انـــدر نــوبت پیـــــری
بحســـرت
یـــاد خــــواهی کــــرد، ایام جــــــــوانـــی
را
بچشـــم
معــــرفت در راه بین آنگـــاه سالـــــــک
شــــــو
کـــــه خـــواب آلـــوده نتوان یـــافت عمـــــر
جاودانی را
زبس
مـــدهـــوش افتــــادی تــــو در ویـــــرانه گیتــــــی
بحلیت
دیـــو بـــــــرد ایــن گنجهـــای رایگـــــانــــــی
را
دلت
هــــــرگـــز نمیگشت ایـــــن چنین آلـــــــوده
و تیره
اگـــر
چشـــم تـــو میدانست شــرط
پـــاسبــــــانــــــی را
|