باش امشب

ای ز من رفته ترا  من به  خدا  میسپرم
به محبت، به صداقت،  به  وفا  میسپرم
آنچه خوبی كه به  دنیا  بود از آن تو  باد
به آنچه پاكی كه به دلهاست  ترا میسپرم
باش امشب  كه  به  پای  تو  بمانم  بیدار
صبحدم  دست تو  با دست صبا میسپرم
ناله ای  را  كه  برون  نایدم  از پرده دل
به  لب  نای  و  به  غوغای  نوا میسپرم
ز  هوای  تو  اگر باغ  خیالم خوشبوست
عطر خشبوی  خیالت   به   هوا میسپرم
دل  “شاكر” كه  نبد  لایق  رویت صنما
به عجل  داده  و ازروی  رضا  میسپرم