HOME     KABULZAMIN      PHOTO   GUESTBOOK     COTACT

E-Card

اشعارادبی

غمت برمن گرنگی میکند گُل

                      دلم در سینه تنگی میکند گُل

بهر  کس  مینمایم  مهربانی

                       به همرایم دورنگی میکند گُل

.......

نگار  جانم  بکش  آواز  خود را

                   بمان  یک سو عزیزم ناز خودرا

اگر  خواهی  نگردی  مسل من زار

                به  بیگانه  نگو  تو  راز   خودرا

.....

بتا  مسل  تو  من  دلبر  ندیدم

                   به  تورانتو  و  ونکور   ندیدم

بگشتم   کابل را   الی    اروپا

                  به   زیبایی   تو   دیگر  ندیدم

....

جهان بر کس نمی ماند همیشه

                کی میداند که فردایش چی میشه

بیا  که  گل  بگوییم  گل  بخندیم

               که هیچ کاری ازین بهتر نمیشه

......

بت   آهو   نژادم  رفت  در  دشت

         دوچشم ام ماند در را تا که بر گشت

(حبیب )  صید   نگاه   ناز   او شد

          سپرد جان و حکایت مختصر کشت

This Site lanched On 

 09-12-2006

Lastest  Visitors